O WYCIEKANIU POTRZEB

Powoli wycieka ze mnie potrzeba pisania bloga.  Umiera on we mnie powoli ale raczej nie w boleściach.  Odchodzi z uśmiechem na twarzy.  Właściwie nie wiem dotąd nawet po co go utworzyłem.  Coś w środku mnie popchnęło, potem okazało się, że jest z tym sporo zabawy, teraz znowu czuję, że baterie się wyczerpują.  Przynajmniej w tej formule.  Chyba boję się też zasklepienia w powtarzalności.

Nie wykluczam całkiem, że raz na jakiś czas jeszcze tu powrócę.  Oczywiście nie przestaję fotografować.

TRUDNA OGNISKOWA

Trzydzieści pięć milimetrów to dla mnie trudna ogniskowa.  Już nie standard ale jeszcze nie prawdziwie szeroki kąt.  Przypiąłem i się męczę ale nie odpinam.  Przypiąłem i się uczę.  I się męczę.  I się uczę.  Przez ostatnie lata wszystkie moje fotografie były pięćdziesięcio i osiemdziesięciopięciomilimetrowe.  Łatwiej było dokonać selekcji, łatwiej ukryć nieinteresujące tło, wyeliminować to co nieistotne.  I wszystko było jednoplanowe.  I proste. Teraz muszę się z kadrem bardziej mocować, zobaczyć linie w drugim planie.  Zdjęć więcej wyrzucić co to się do niczego nie nadają.  Jakoś trudniej z wszystkim i mozolniej ale nie odpinam. 

BIAŁY KRUK

Tę minę widziałem tylko raz i tylko przez ułamek sekundy.  Choć przyglądam się minom bacznie.  Dlatego jest dla mnie jak cenny okaz, biały kruk.  Taki mój mały "decydujący moment".

Powiększ zdjęcie