Według porzekadeł dobrze jest, gdy portret zawiera rekwizyt określający portretowanego. Coś charakterystycznego, co wprowadzi dodatkowy wymiar narracji, przemyci opowieść.
Moje portrety natomiast koncentrują się w większości na twarzach, oczach. Także może na pozie i gestach, choć chyba w mniejszym stopniu. Tak chciałem, bo dodawanie rekwizytów wydawało mi się niepotrzebne, wręcz szkodliwe.
Sądzę, że mogłem być w błędzie. Rekwizyt trzeba jednak rozmyślnie wkomponować i trzeba mieć na to pomysł. Chyba nie zadawałem sobie dotychczas trudu, aby na taki pomysł wpaść. Jakbym za nic miał własną gadaninę o tym, że lepiej jest, gdy zdjęcie najpierw powstanie w głowie a potem dopiero na kliszy.
czwartek, 8 grudnia 2011
wtorek, 6 grudnia 2011
CZESKI FILM
Zamiast żałośnie biadolić nad stanem własnej fotograficznej weny, pozbierałem się trochę do kupy i z marszu lunąłem 14 zdjęć. Taka to była sobota. Płodność niespotykana od dłuższego czasu.
Czeski film, Fomapan 400. Obrazek taki trochę bardziej vintage. Przejścia tonów mogą się podobać; coś pomiędzy Ilfordem Deltą a świętej pamięci Neopanem. I niedrogo raczej.
Czeski film, Fomapan 400. Obrazek taki trochę bardziej vintage. Przejścia tonów mogą się podobać; coś pomiędzy Ilfordem Deltą a świętej pamięci Neopanem. I niedrogo raczej.
sobota, 26 listopada 2011
PUSTKA TAKA
Przygnębia mnie, gdy pomyślę jak niewiele robię zdjęć. Nie mogę dokończyć 12-klatkowego filmu od miesiąca chyba. Nie nazwałbym siebie wulkanem pomysłów, ani tytanem pracy. Pustka taka.
Subskrybuj:
Posty (Atom)