czwartek, 22 stycznia 2009

MONO


Monochromatycznie. Monotematycznie. Upraszczam by mówić wyraźniej. By łatwiej uwagę skupiać na tym co ważne. Nie grzęznąć w nieopanowaniu kolorów, odpocząć od albumowych uśmiechów, nie powielać cukierkowych ocząt i gładkich łatwizn. Chcę szukać miękkiej plastyczności starych fotografii, opowieści ukrytych w oczach, emocji zastygłych w twarzach. Chcę dopaść ten właściwy ułamek sekundy oświetlony plamą światła. Światła wsłuchanego w to co mówię do siebie we własnej głowie.

3 komentarze:

O'Dea pisze...

Widzę, że spodobała Ci się sepia ;-) Przepiękne zdjęcie małej! Nie moge się napatrzeć ...

Radosław Gil pisze...

Widzę, że ostatnio króluje u Ciebie sepia. Niezbyt ją lubie ale w twoim wykonaniu chętnie oglądam. POzdrawiam.

Kraftsman pisze...

Dzięki za miłe słowa.

Wystąpił błąd w tym gadżecie.